U okviru 33. Festa, tačnije 5. marta, beogradska publika će moći da pogleda najnoviji film Milutina Petrovića “Jug – jugoistok”. To je psihotriler koji otkriva tanku granicu između realnosti i fikcije današnjeg društva, sa akcentom na odbijanje jedinki da se modernizuju. One prihvataju stereotip prepun inercije i odluke drugih o njihovim životima. Film “Jug – jugoistok” je i esej o uticaju ideologije na društvo u kojem su mitovi uvek imali veliku prednost u odnosu na realnost. Glavna junakinja je zapravo glumica Sonja Savić koja u filmu tumači samu sebe. Poznata je kao osoba koja ne pristaje na postojanje tabu tema. Upravo zbog toga reditelj je odlučio da je ona idealni akter i da se kroz njenu životnu i profesionalnu priču mogu sagledati događaji iz bliske prošlosti, a u širem kontekstu.

Osim Sonje Savić u filmu igraju i Hristina Popović, Nikola Đuričko, Boris Milivojević, ali i veći broj poznatih ličnosti kojima primarna profesija nije gluma. Tako su se na jednom mestu okupili Puriša Đorđević, Nedeljko Despotović, Miloš Lolić, Balša Đogo, Vladimir Marjanović, Dinko Tucaković, Saša Radojević, Bogdan Zlatić, Ana Kraš, a i sam reditelj Milutin Petrović se pojavljuje u ulozi ministra inostranih poslova. Na scenariju su sarađivali reditelj i Saša Radojević.

Radnja filma “Jug – jugoistok” počinje dolaskom Sonje, nekada popularne glumice, iz Slovenije gde živi, u rodni Beograd. Razlog njenog vraćanja je podela nasledstva. Ubrzo Sonja upada u neprilike, jer tvrdi da su joj oteli ćerku i sama kreće u potragu za njom. Brat Miloš joj priskače u pomoć alarmirajući policiju i svi počinju da traže nestalu kćerku, ali i majku. Pronašavši Sonju, ona im priznaje da je izmislila otmicu deteta, ali joj policija, na čelu sa inspektorom Despotovićem, ne veruje. Iz krugova bliskih političarima šuška se da je otac njenog deteta ministar inostranih poslova Srbije i da ga verovatno na taj način štiti od skandala. I sam ministar demantuje postojanje deteta, mada sve ukazuje na to da devojčica zaista postoji…

Po rečima samog autora Petrovića, “Jug – jugoistok” je napravljen kao balkanski odgovor Hičkokovom trileru “Sever – severozapad”. Želeli su da se našim domaćim ostvarenjem estetizuje politika i bar na trenutak, da se podčini umetnosti. Naravno, u srpskim produkcionim i ideološkim okolnostima sve je ličilo na nemoguću misiju, ali zahvaljujući modernoj tehnologiji i prijateljskoj atmosferi, misija je ipak ostvarena. Ako je prethodni vek bio vek šizofrenije, XXI će sigurno biti vek u kome će pobedu izvojevati paranoja. Zbog toga film prikazuje brojne simptome duševne pošasti koja je uvek prisutna i na svakom mestu.

Reditelj i scenarista Milutin Petrović

Na filmu je debitovao kao reditelj dokumentarnim ostvarenjem “Specijalno vaspitanje” (1987.), a u oblasti igranog programa televizijskom serijom “Dome, slatki dome”, nakon koje je usledio TV film “Telefomanija”. Režirao je više od 30 muzičkih spotova za najpoznatije rok grupe u bivšoj Jugoslaviji i autor je više desetina reklamnih kampanja za advertajzing agencije. Godine 1993. režirao je kultni pozorišni mjuzikl “Trinidad”. Kao reditelj, koscenarista i koproducent snimio je dugometražni igrani film “Zemlja istine, ljubavi i slobode” za koji je dobio Fazbinderovu nagradu na ferstivalu u Manhajmu i nagradu žirija na festivalu u Sočiju. Takođe je njegov scenario dobio prvu nagradu na festivalu u Vrnjačkoj Banji. “Zemlja istine, ljubavi i slobode”, prema glasanju domaćih kritičara, proglašena je najboljim srpskim filmom 2000. godine.

Glumica Sonja Savić

Debitovala je na filmu još kao tinejdžerka u “Leptirovom oblaku” (1977). Filmskim ulogama tokom osamdesetih godina “Živeti kao sav normalni svet”, “Una”, “Šećerna vodica”, “Davitelj protiv davitelja”, “Balkanski špijun”,”Čavka” i “Braća po materi” izborila je status zvezde domaćeg filma kreirajući uloge izvan određenog faha, ali uvek sa prepoznatljivim ličnim pečatom. Za ulogu u filmu “Život je lep” nagrađena je na festivalu u Veneciji. Devedesetih godina ređe se pojavljuje na filmu. Ipak snima ostvarenja kao što su: “Mi nismo anđeli”, “Uvod u drugi život”, “Ni na nebu, ni na zemlji”, “Urnebesna tragedija”, ali je sve aktivnija i kao rediteljka jer potpisuje projekte poput: “Prvi srpski tehno vodvilj”, “Supernaut ­ Beograd andergraund”, “Plej”... Veliki povratak na glumačku scenu usledio je nakon uloge u slovenačkom filmu “Hleb i mleko”, nagrađenog “Zlatnim lavom” u Veneciji.

Glumica Hristina Popović

Još kao devetogodišnjakinja igrala je u predstavi “Čekajući Godoa”, a potom i u “Plavoj ptici”, “Banović Strahinji”... Imala je epizodne role i u filmovima: “Noć u kući moje majke”, “Dezerter” i “Tango je tužna misao koja se pleše”. Nedavno je snimila i ostvarenja “Kordon” i “Skoro sasvim običnu priču”, a u pozorištu je dala sjajne kreacije u predstavama: “Frederik ili bulevar zločina”, “Hazarski rečnik”, “Beli, beli svet”…

Reditelj, glumac i scenarista Nedeljko Despotović

Njegova televizijska serija “Osam vekova Studenice”, dobila je više domaćih i međunarodnih priznanja. Realizovao je i dugometražni film “Bez grada i zakona”, uradio internet prezentaciju “Proslava Svetog Save”, a snimio je i trilogiju monodrama sa Ljubom Tadićem: “Odbrana Sokratova”, “Krapova poslednja traka” i “Prota Mateja Nenadović”. Glumio je i u filmovima: “Dečko koji obećava” i “Zemlja istine, ljubavi i slobode”.

Reditelj Puriša Đorđević

Kao reditelj je debitovao dugometražnim igranim filmom “Opštinsko dete” (1953). Punu autorsku afirmaciju stekao je filmskom trilogijom: “Devojka”, “San” i “Jutro”, tematski vezanom za Drugi svetski rat. Savremenom problematikom bavio se u filmovima: “Pavle Pavlović”, “Trener” i “Tango je tužna misao koja se pleše”. Za svoje filmove dobio je brojne nagrade. Pojavljivanje u filmu ”Jug - jugoistok” njegov je glumački debi.

Reditelj Miloš Lolić

U Bitef teatru režirao je predstavu “Adam i Eva”, a u Ateljeu 212 “Veliku belu zaveru”. Debitovao je u filmu Saše Radojevića “Poljupci”.