Kao 19-godisnjak, mladjani harmonikas Ljubisa Pavkovic postao je u francuskom gradu Dizon nezvanicni - amaterski prvak Evrope u harmonici. Pobedio je 1966. godine na Medjunarodnom takmicenju harmonikasa amatera i pored konkurenata iz 25 zemalja. Inace, Ljubisa je redak harmonikas sa beogradskog asfalta koji je potukao i nadmasio sve ruralne konkurente i postao prvi saradnik magistra klarineta Bokija Milosevica u njegovom Narodnom orkestru Radio televizije Beograd.

Radio je za mnoge izvodjace aranzmane, a kasnije je postao sef Narodnog orekstra Radio Beograda. Kao strog pedagog, nije dopustao da u Radio Beograd arhivske snimke snimaju sund-pevaci pa je medju prvima najurio Saban Saulica, iako su ga sedamdesetih vec proglasili "kraljem novokomponovanih narodnjaka". To kod Pavketa nije moglo da prodje, jer je on snimao trajne snimke za arhiv Radio Beograda sa Cunetom, Tozovcem, Lepom, Acom Trandafilovicem, Vasilijom, Gocom Lazarevic, Dragoljubom Lazarevicem, Stanisom Stosicem... Ovih dana nam je ponudio jedinstveni podatak za Ginisa: Narodni orkestra Radio Beograda, pod njegovom upravom, ceka da se cak 380 minuta izvorne i narodne muzike iz Srbije snimi na vise CD-a, sto ce biti pravi raritet i poslastica za prave diskofile.

Pavke je malo snimio svojih albuma, a najvrednije mu je ostvarenje dupli CD "Zivot isprican harmonikom", koji je skup njegovih najuspesnijih instrumentala i kola na harmonici. A on je sa uspehom svirao nas izvorni melos, srpsku sumadijsku muziku, balkanske ritmove, melodije iz Bugarske, Rumunije, vlaske kompozicije, ali, isto tako i evergrin muziku sa velikim Dzez orkestrom i Revijskim orkestrom Radio televizije Beograd (danas RTS-a). Njegovi najuspesniji instrumentali . sjajno odsvirani na harmonici su numere "Zoricino kolo", "Medeno kolo", "Milanovo kolo", "Virtuozna harmonika"...

Jedini je nas as harmonike koji nije pobedio ni na jednom zvanicnom takmicenju, ali je bio predsednik zirija, i puno je njegovih ucenika koji su postali laureati eminetnih festivala nasih najboljih harmonikasa u Soko Banji i Vrnjackoj Banji. Njegova skola harmonika i danas radi, jer je Pavke neumorni pregalac i covek koji se svim srcem bori za ocuvanje pravog zvuka narodne muzike Srbije, koju je potisnula islamizacija folka. Pavke, kroz smesak ka?e da se nada da ce se konacno u predmetu muzickog vaspitanja u osnovnim skolama prvo poceti sa predavanjem nasoj etno i izvornoj narodnoj muzici, a tek potom o Vagneru, Sopenu i eventualno Dzon Lenonu, koji je cak i u Novom Sadu dobio svoju ulicu, a u Srbiji nema nijedne ulica bardova narodnog melosa kojih nema vise medju nama, poput Tome Zdravkovica, Dusana Kostica, Ace Trabdafilovica, Radeta Jasarevica, brace Cicvaric, Miodraga Mije Krnjevca, Silvane Armenulic...!!??