Roberto Benigni, čuveni italijanski komičar i dobitnik Oskara za film “Život je lep” prihvatio je izazov da režira poznatu dečju bajku o Pinokiu, drvenom lutku koji prolazi kroz neverovatnu odiseju na putu da postne pravi dečak. Uprkos savetima Plave vile i ljubavi njegovog oca Đepeta, Pinokijev znatiželjan duh tera ga u nove divlje avanture. Osim režije ovog filma, Benigni se prihvatio i glavne uloge, a pored njega u filmu se pojavljuju Nicoletta Braschi (Benignijeva supruga koja igra Plavu vilu), zatim Carlo Guiffre (kao Đepeto), Mino Bellei i drugi.

Rođen za dobru komediju

Svestrani Roberto Benigni spada u red najpoznatijih i najpopularnijih italijanskih glumaca. Evropska publika zapazila ga je i zavolela u filmu “Monstrum” koji je režirao i u kome je tumačio glavnu ulogu, dok se američkoj publici približio tek 1999. godine, posle osvojenog Oskara. Benigni je vrlo rano zavoleo pozorište i film. U 19. godini napustio je svoj radni grad i otišao u Rim kako bi se bavio glumom u jednom eksperimentalnom teatru. Sarađujući sa Giuseppe Bertolucciem počeo je da radi kao koscenarista na jednom komičnom monologu “Mario Was Julia”. Zahvaljujući tome dobio je fondaciju koja mu je omogućila da zamahne punim jedrima kao glumac, reditelj i scenarista. Radeći na filmu “You Disturb Me” (1983) počeo je da sarađuje sa Nicolettom Braschi sa kojom se kasnije i venčao (1991. godine) i koja se pojavljuje u skoro vakom njegovom filmu.

I konačno – dva Oskara

Pre no što je pronašao svoj filmski izraz, Benigni je sarađivao sa velikim rediteljima, pre svih sa Fredericom Felinijem, Bertolucciem, Costom Gavrasom. U Americi ga među prvima otkrio reditelj Jim Jarmusch i dao mu ulogu u filmu “Down by Law”, za koje je pobrao savršene kritike. U rodnoj Italij Benignijeva karijera krenula je vrtoglavo naviše posle urnebesnih komedija “Johnny Stecchino” (1991) i “Monstrum” (1994). Ipak, njegovo najpoznatije delo je film “Život je lep” koji govori o velikoj ljubavi oca prema svom sinu koji pokušava da mu strahote logora u kome se nalaze predstavi kao igru. Ovaj film dobio je najpre Grand Prix na Kanskom festivalu, a takmičeći se za Oskara među filmovima sa neengleskog govornog područja zabeležio je rekordan broj nominacija. U Italiju se Benigni vratio sa dva Oskara – jedan je dobio kao najbolji glumac, a drugi za najbolji strani film.