Koncert tradicionalne muzike “Polifonija Balkana” u okviru 34. BEMUS-a okupio je sinoć u Atrijumu Narodnog muzeja ansamble i muzičare regiona. Nastupilo je stotinak muzičara, žitelja Balkana, najviše njih sa prostora Srbije, a potom i Crne Gore i nekadašnjih jugoslovenskih republika - Makedonije, Bosne i Hercegovine i Hrvatske, ali i iz Albanije i Bugarske. Selektor Dimitrije Golemović, muzikolog, najavio je muzički izraz Balkana kao spoj autohtonog, orijentalnog i zapadnog uticaja. Istovremeno nas je i upoznao sa bogatstvom tradicionalne kulture na ovim prostorima.

Balade “odenute u ruho”

Tako sa jugoistoka Srbije dolaze pevači koji izvode arhaično bordunsko pevanje koje neguju žene u tim krajevima, dok su muškarci, kao nosioci novijih uticaja doneli niz šaljivih pesama. Pevači sa severoistoka Srbije izvode balade “odenute u ruho” novijeg seoskog dvoglasnog pevanja. Muzički svet Dinaraca je, pak, jednostavan i sveden na samo nekoliko tonova. Takve su i pesme uz gusle pevača iz Crne Gore, severozapadne Bosne, takve su i ojkače sa Banije i Korduna, kao i bosanskih kolonista iz Vojvodine. Pevanje makedonskih i bugarskih pesama pokazalo je koliko su bliske njihova i naša tradicionalna kultura. Albanski pevači pevaju “meko”i tiho, dok je bosansko pevanje sevdalinke uz saz i orijentalnu tamburu “odškrinulo vrata” jednog drugog muzičkog sveta, sveta koji, iako različit od ruralnog balkanskog, na ovim prostorima egzistira ...

Aplauz za starog “svirca”

U publici s bili kako stručnjaci u oblasti tradicionalne muzike, tako i mnogo mladih Beograđana, pa i mališana, od kojih su neki verovatno prvi put čuli stare instrumente - dvojnice (zapadna Srbija), diple (Kninska krajina, slične dvojnicama, muziciraju na način kako bi to činio i duet pevača), gajde (jugoistok Srbije, Vojvodina), gusle (oblasti naseljene dinarskim stanovništvom), kavali (Makedonija), “muzike”(usna harmonika), saz (orijentalna tambura), “tamburu tronožicu”. Publika je mogla da čuje brojne instrumente koji pripadaju balkanskom miljeu, bilo da potiču izvorno sa ovih prostora, ili da su doneti sa brojnim migracijama stanovništva. Ipak, ono što je upečatljivo, jeste da sinoć nisu svirali instrumenti, već čovek. Tako je najviše aplauza dobio stari “svirac” koji je usavršio svoju muzičku priču na dvojnicama “terajući” volove podno Kopaonika.