Juče je na Novom groblju, u Aleji velikana, sahranjen Ljuba Tadić. Proslavljeni glumac preminuo je 28. oktobra u Beogradu, u 76. godini. Ljuba Tadić je jedan od glumaca koji su ostavili najdublji trag u domaćem teatru. Zanimljivo je da je on otvorio Atelje 212 ulogom Vladimira, u predstavi “Čekajući Godoa”, a da je baš na tim istim daskama odigrao i svoju poslednju ulogu, koja je premijerno izvedena u martu 2005. godine na sceni Ateljea 212.
U sali Skupštine grada održana je komemoracija na kojoj je pročitano na stotine telegrama saučešća. Od velikog glumca javno su se oprostili Dejan Mijač, Goran Paskaljević i Slavoljub Đukić. Nakon komemoracije sva beogradska pozorišta, kolege, publika, poštovaoci i prijatelji ispratili su barda našeg glumišta do Novog groblja.
Komemoracija je, kao i sahrana, završena audio-snimkom čuvenog Sokratovog monologa iz drame “Sokratova odbrana i smrt”, koji je simbol glumačkog umeća Ljube Tadića:
“No vreme je da krenemo, ja u smrt, a vi dalje kroz život. Ko od nas ide bolje, to niko ne zna.”
